Kim jestem?
Urodziłam się w Lublinie, do 18. roku życia mieszkałam w Starachowicach. W 2011 roku ukończyłam filologię polską na Uniwersytecie Wrocławskim. Z wykształcenia jestem krytyczką literacką i artystyczną, obecnie zajmuję się fotografią – artystyczną i komercyjną. Ukończyłam kurs we wrocławskim Ośrodku Postaw Twórczych, gdzie pod okiem Filipa Zawady i Krzyśka Solarewicza pracowałam nad publikacją Gdybyśmy mieszkali w lesie. W 2016 roku miałam swoją pierwszą autorską wystawę Międzyczasy, która była pokazywana w Krakowie, Warszawie, Wrocławiu i Starachowicach. W 2020 roku wydałam zina Skany (I).
W 2022 roku moje zdjęcia były pokazywane na międzynarodowej wystawie fotografii w Canelas (Portugalia). Współorganizowałam również jednodniowy pop-up store z wrocławską fotografią na rzecz Ukraińców ODDECH, podczas którego były prezentowane także jej zdjęcia. Jestem laureatką wrocławskiego Święta Fotografii, w ramach którego miałam indywidualną wystawę pt. Karol lizał zdjęcia. Wygrałam również ogólnopolski konkurs POKAŻ SIĘ organizowany przez 14.Opolski Festiwal Fotografii, a moje fotografie z cyklu Karol lizał zdjęcia można było zobaczyć w Muzeum Śląska Opolskiego. Cykl ten pokazywałam również w ramach Wschodniego Festiwalu Fotografii, który odbył się w czerwcu 2025 roku w Lublinie.
Jestem rówież studentką Jastrzębskiej Szkoły Fotografii Dokumentalnej w ramach której przygotowuję projekt pt. Dom, któego nie ma. Fascynuje mnie fotografia archiwalna oraz jej wpływ na rzeczywistość. Obecnie przygotowuje kolejną publikację pt. Znikająca woda.
Moje fotografie można również zobaczyć na:
www.joannafigarska.com
A co poza fotografią?
Uwielbiam czytać, literatura to moje wytchnienie i …sposób na koncentrację. Oprócz książek kolekcjonuję też…dobre wspomnienia z podróży oraz spotkań z rodziną i przyjaciółmi, dla których chętnie gotuję. Moje miasto to Wrocław – przyjechałam tu na studia i…przepadłam. Lubię wyjeżdżać i doświadczać, ale lubię też wracać – do domu i do mojego pieska Lunki.
Wolę morze od gór, rześkość od upałów. Jesień od lata, Backstreet Boys od Spice Girls, poezję śpiewaną od metalu, słone od słodkiego, rozmowę na żywo niż online.
Chciałabym fotografować w taki sposób w jaki pisze swoje książki Annie Ernaux.
Niezmiennie wierzę w to, że wszystko co najlepsze wciąż przede mną.
